Kornel zawsze słuchał innych, nawet jeśli się z nimi nie zgadzał. To było niespotykane, bo ludzie często chcą przekonać dyskutantów o swojej racji i na ogół nie interesuje ich zdanie słuchaczy. Kornel pytał każdego, co myśli i zastanawiał się nad usłyszaną odpowiedzią. Ze mną rozmawiał o artykułach, które się miały ukazać w gazecie. Kiedy sam pisał tekst, namyślał się nad każdym słowem. Czasem sugerowałam jakąś zmianę w szyku wyrazów albo użycie synonimu. Wtedy pytał ludzi obecnych w redakcji i w biurze, czy też tak myślą jak ja. Pamiętam zdumione spojrzenie interesanta, który przyszedł w innej sprawie, i jego nieśmiałą odpowiedź na temat stylistyki artykułu.
