Dziś mija 85. rocznica rozpoczęcia sowieckiego ludobójstwa na Polakach. 11 sierpnia 1937 roku, z inspiracji i za wiedzą Stalina, Nikołaj Jeżow wydał rozkaz rozpoczęcia masowej eksterminacji Polaków zamieszkujących obszar ZSRS. Tak zwana „Operacja polska NKWD” była planową eksterminacją etniczną, monstrualnym ludobójstwem, które kosztowało życie co najmniej 111 tys. osób. Ponad 140 tys. Polaków, których uznano za „szpiegów na usługach warszawskiego wywiadu”, zostało wysłanych do więzień i łagrów. Komuniści nie oszczędzali nawet kobiet i dzieci. Te przerażające, masowe represje trwały do listopada 1938 r.
Celem komunistów było wymordowanie przedstawicieli niepokornego narodu – Polaków – a także utrzymanie władzy nad zróżnicowaną etnicznie społecznością (w której Rosjanie nie stanowili nawet połowy populacji), zdobycie pełnej kontroli nad państwem i zbudowanie „nowego społeczeństwa” – m.in. przez eksterminację grup społecznych postrzeganych jako nie dość lojalne. Enkawudziści bardzo się spieszyli – większość ofiar zabijali strzałem w tył głowy jeszcze zanim dokumenty „osądzających” ich tzw. „dwójek” docierały do akceptacji na Łubiankę. Ślady zbrodni zacierali wrzucając ciała zamordowanych ludzi do dołów wykopanych w lasach – m.in. w Bykowni i Kuropatach – ale ich bezimienne mogiły znajdują się też w dziesiątkach, a raczej setkach miejscach dawnego ZSRS.
Cześć ich pamięci!
Nie wolno nam o nich zapominać w wolnej Polsce. Prawda o okrucieństwie systemu komunistycznego musi się przebić do świadomości współczesnej Europy.