BRAK JURYSDYKCJI KRAJOWEJ

Zgodnie z art. 1103 k.p.c. sprawy rozpoznawane w procesie należą do jurysdykcji krajowej, jeżeli pozwany ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do normy prawnej wyrażonej w art. 1099 k.p.c. brak jurysdykcji krajowej sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy, przy czym w razie stwierdzenia braku jurysdykcji krajowej sąd odrzuca pozew. Ponadto brak jurysdykcji krajowej stanowi przyczynę nieważności postępowania.

0
406

Zasadniczym dla rozstrzygnięcia problemu jurysdykcji jest ocena czy jurysdykcja polskiego Sądu wynika z przepisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z  dnia 2 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, a w szczególności w kontekście art. 5 rozporządzenia. Ogólna reguła dotycząca problematyki jurysdykcji uregulowana została w artykule 2 rozporządzenia, który stanowi iż z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium Państwa Członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego Państwa Członkowskiego. Zawarte w art. 5 Rozporządzenia warunki, które muszą zostać spełnione aby osoba mająca miejsce zamieszkania na terytorium Państwa Członkowskiego mogła być pozywana w innym Państwie Członkowskim wymienione zostały przez ustawodawcę enumeratywnie, a zatem stanowią zamknięty wykaz przypadków uzasadniających jurysdykcję krajową.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Proszę wpisać tutaj swoje imię